පෙනහලු පිරෙන හුස්මක් හුස්මක් ගානේ
තනිකම හිතේ පිරෙනව බින්දුව ගානේ
සිතිවිලි කැලති කැලතී උතුරන වේලේ
පෙනෙන මානයේ ඔබ මගෙ ළඟ නෑනේ....
මෝසමි සුළඟ විත් පිසිනා විට නළල
හිරිකඩ අැවිත් ගැටෙනා විට මත දෙතොල
මනරමි අතීතය විත් අකුණක් විලස
පාරයි සුව වෙමින් පැවතුනු හද කැලල....

අපූරුයි!
ReplyDelete