හී විදි සිහබා මෙන්
සිංහයා මරමින්
හැරදා චුති විමන්
එන්නෙ කොහොමද මං

ඔබ පෙරයී ‍‍‍‍ලෙසින්
දුරයි අපි දැන්
තනිකම හුරුයි දැන්
මා සිත මියැදුනෙන්

ඔබ හා ඈදි ‍ගෙන දෑස් අනන්තයට නාභිගත කල කලක් විය.
අද එතැනම ඈදිගත් මා දෑස අනන්තයට නාභිගත කරන්නට වෑයමි කරමි.
එහෙත් අක්ෂි සිවියට ඉදිරියෙන් පිරී ඉතිරී කොපුල කිති කවම්න් දෙතොල තෙමනා පින්නක් මල හිරු ගේ ඡායාව බොද කරලයි...
සමාජයට බරක් නොවූ අප ගැන මා සතුටු වෙමි.

උසයි ඈ සිත්කලුයි
සිහින් වන නෙත් දිගුයි
සිනා සයුරක් ම‍වයි
ර ෑමි ඔබ හරි අගෙයි...!!!